وقتی امام جماعتهای نماز جمعه سرتاسر کشور شروع کردند از بی کاری جوانان و تورم بی رویه بی پروا شکایت کنند یعنی یک موضوعی جداً اشتباه پیش می ره. به نظر اوضاع زندگی بسیاری از ارباب جمعی آقایان سفر نشین ولایت هم بهم ریخته. اگر دولتی صادق داشتیم حداقل بیشتر می توانستیم از وخامت اوضاع با خبر باشیم اما همه می دانیم که چنین نیست.
خبرها حکایت از تخلفهای وسیع مالی و اداری در امور دولت و بودجه و اقتصاد کلان کشور دارد و احمدی نژاد متهم است به صدور دستوری در خصوص دخالت در اسناد آمار کشور. به واقع احمدی نژاد تلاش می کند با سند سازی کشور را در مسیر رشد و توسعه نشان دهد اما واقعیتهای اقتصادی خیلی بدتر از آن است که او بتواند منکر شود.
رحیمی معاون اول دولت در مهرماه گذشته گفت آمار بی کاری در کشور ۲٫۵ درصد کاهش داشته و رقم نرخ بی کاری به ۱۱٫۱% رسیده است. ریس سازمان آمار همین آمار غلط آقای رحیمی را برداشت و شروع به محاسبه کرد و به عدد ۱٫۷۵۰٫۰۰۰ نفر شغل رسید که دولت امسال فراهم آورده و به قول احمدی نژاد تا انتهای سال به رقم ۲٫۵ میلیون شغل خواهد رسید. به راستی چه کسی این حرفهار ا باور می کند؟
قطعاً امام جماعت شهرها که باور نکرده اند و جوانهای بی کار و معتاد و سر خورده هم چنین حرفهایی را باور نمی کنند. اما آمار دیگری از دولت به گوشمان رسید که هوش را از سر هر ایرانی فراری داد. دولت اعلام کرد در نیمه اول سال فقط در استان خورستان ۶۸۷٫۰۰۰ شغل ایجاد کرده. اما حتی اگر همین آمار دروغی را هم باور کنیم آنوقت به شاهکار دیگری میرسیم و آن وقتی است که این رقم دوبرابر می شود که ما را به رقم ۱٫۳۷۰٫۰۰۰ می رساند و متعجبانه هیچ ارتباطی با اعداد ادعایی آقایان ندارد.
واقعیت این است که دولت فقط ۴۵و۴۹۳ شغل در خوزستان ایجاد کرده که در صحت آن هم اطمینان خاطر وجود ندارد اما متاسفانه در چنین حد وسیع و غیر قابل باوری تقلب و دروغ و سند سازی رایج می باشد. باید اشاره کنم چنین دولتی دست پخت مقام ولایت است که امروز خودش هم نمی داند با آن چه کند. دولتی که با تقلب آشکار و کشتار بسیار بر صندلی قدرت ماند تا رهبری را در امور یاری رساند حالا با گذشت کمتر از سه سال بلای جان رهبری و تمام یارانش شده و نمی دانند چطوری از شر این بابا خلاص شوند.
اما نکته مهم تر اینجاست که اگر هیچ کس نمی داند رقم واقعی بی کاری در کشور چیست آنگاه چه طور می توان انتظار داشت آینده کشور روشن باشد ؟ حتی وقتی مجلس می خواهد برای بیکارها حقوق در نظر بگیرد نمی داند از چه آماری باید صحبت کند یا نمی داند بودجه مورد نظرش را برای چند میلیون نفر تنظیم نماید. اما همین دولت متقلب هم وقتی مورد سئوال مجلس قرار می گیرد تا برای حقوق بیکاران بودجه ای در نظر گرفته شود خوش بینانه ترین پیشنهاد دولت ۱ میلیارد دلار در ماه است.
در این اوضاع بهم ریخته وزیر کار برعکس همیشه کمی واقعه بینانه تر و صداقانه تر حرف می زند و قبول می کند بی کاری در میان تحصیل کرده ها ۱۰ برابر بیشتر از بقیه گروههای اجتماعی است و نیمی از بهترین فارغ التحصیلان هر سال کشور را ترک می کنند.
گویی این دولت و این نظام با تحصیل کردها مشکل دارند و عموماً خانمهای تحصیل کرده را بر نمی تابند و به همین دلیل طبقه متوسط اجنماع هر روز بیشتر آسیب می بیند. شاید به خاطر این که تحصیل کردهها سیاستهای دولت و تلقبهای پی در پی نظام را مورد سئوال قرار می دهند و ذهن هوشمند خود را نمی توانند اسیر جهل و خرافات همراه با ظلم فاحش ببینند.
ولایت وقیح باید در نظر داشته باشند آرزوهای شان در خصوص خودکفایی اقتصادی و نظامی با چنین دولت متقلبی مقدر نمی شود و احتمالا به جای افتخار ایشان بازهم باید در صدد خنثی کردن توطئه های بیشتر آقایان باشد.
*
آذر ماه نود