نگاهی به چند دریائی که با همه ی عمق و خیزاب در فنجانی جای گرفته اند

چه تاریک است
بگذار خورشید را ببینم
به من نگاه کن

**
شعر اندامت
غزل تنهائی من است

**
در اینجا
فقط روز های آفتابی می فروشند
گیسوان افشان کن

**
بی آشیانی منتظر
قفس جای خوبی است

**
گرمی نگاهت
وامدار
خورشید عشق است