مهرداد-اکبری

من از لفظ تنهایی
تنهاترم!
آسمان نگاهم همیشه بارانی
و دلم انباشته از غفلت مبهم شماست
حوصله کن دل بیقرار من
عاقبت ، زورق شکسته ما نیز
روزی از خواب این دریا و
بغض بادها خواهد گذشت
و ما به درگاه رویاهای پر چراغ خواهیم رسید.