صبا بیا و مرا زین قفس به خانه ببر

به آن سرای پر ازدرد و عاشقانه ببر

دلم گرفته از این قفل و دخمه و زنجیر

مرا به سمت هدف های جاودانه ببر

امید روئیت دیدار عاشقانم باش

به کوه ودشت ودمن های هرکرانه ببر

شهاب روشن شبهای سرد و تارم باش

به بانگ دلکش چنگ ودف وچغانه ببر

دوچشم تیره و تارم چه ناتوان گشتند

تن نحیف مرا زین ستم شبانه ببر

ببین که مشت ستمگرچگونه کامم بست

سرود سرخ مرا تا ته ترانه ببر

همای سبز سعادت شو و مرا دریاب

به جمع محفل یاران و شاعرانه ببر

اگر زکوی یار من ازاوجها گذرکردی

پیام رمز مرا ترد و زیرکانه ببر

زرنج ودرد وغمم گوشه ای به مردم گوی

مرا به خلوت دل های صادقانه ببر