یاد هر دو زنده یادان …پرویز یاحقی و تورج نگهبان مانا و جاودان
————————————————————————
اگر چه حادثه بیگاه و بس غم انگیز است
ز مرگ، عارف آزاده را چه پرهیز است
شکسته نغمه و آهنگ در گلو گه ساز
که سوگنامه ی ایران عهد چنگیز است
ز ریشه زیر و زبر می شود جوانه و گل
مگر به باغ هنر تند باد پائیز است
کجاست معجزه ی نشئت آور سازش
که از تلاوت آیات عشق لبریز است
زسیم و تخته ی بیجان به گوش جان خواند
مسیح دم نفس صوفی سحر خیز است
پیام مکتب او را دوباره دوره کنیم
خدای نامه ی دیباچه ای دل آویز است
خدای هم که بجان ها سرود هستی خواند
یقین بدان ز گذرگا ه ساز پرویز است