دل خسته از نگاه فریبا نمی‌شود

این حلقه بی نگین تو زیبا نمی‌شود

در حالت لبان تو حسیست نازنین

کس اینچنین فریب وفریبا نمی‌شود

از دامن کدام گلستان بیامدی ؟

هر سرو نورسیده که رعنا نمی‌شود

طعم شراب کهنه‌ی شیراز میدهی

جز تو دلم که مست زمینا نمی‌شود

هر دختری که سحر نگاهش دلی ربود

در قد و در قواره‌ی لیلا نمی‌شود

در آبی نگاه تو امواج خواهش است

«سینا» که بیخود عاشق دریا نمی‌شود