آن سال ها
خسته که می شدیم ،
در سایه سار درخت های خانه ابوریحان به خواب می رفتیم
و هی خواب رویاهای شیرین و
آسمانی پر ستاره می دیدیم
دریغ که
ضربان خواب خوش کودکی مان را شکسته اند
نه ماهی به حوض مانده
و نه ترانه ای از خلوت این کوچه !
دیگر هیچ عطری از گل های پشت دیوار خانه قدیمی بر نمی خیزد.