نسیمی   کز  بن   آن    کاکل   آیو
مر ا  خوش تر ز بوی  سنبل   آیو
چو شو گیرم  خیالت را در آغوش
سحر  از  بستروم   بوی  گل  آیو

عزیزا  کاسه ی چشمم سرایت
میون هر دو چشمم جای  پایت
از آن ترسُم که غافل پا نهی باز
رود  این  خار مژگانم  به پایت

ز دست دیده و دل هر دو فریاد
که  هرچه  دیده بیند  دل کند یاد
بسازم  خنجری  نیشش ز پولاد
زنم  بر دیده  تا  دل گردد  آزاد

دلی  داروم  خریدار    محبت
کز  او گرم است بازار محبت
لباسی   بافتم   بر   قامت   دل
ز  پود   محنت   و  تار محبت

نمی  دونم    دلُم   دیونه ی   کیست
کجا می گردد و در خونه ی کیست
نمی   دونم   دل   سر   گشته   مو
اسیر    نرگس   مستونه ی   کیست