از:
آواز های هزار و یک پائیز

 شادانه

هم شادی کاشی های اصفهان
هم شراب شیطان نیشابوراست
این بامداد بهاری،
که چکه چکه می چکد
بر بال بنفشه ها

بادامک من

بادام تلخ بلخ است چشمانت
یا بیت مولوی

نیشابور

شبی مرا
به نیشابور چشمانت مهمان کن
ای شراب ترانه

دختر کرد

قصر شیرین است
دل نازکی که تو داری.
بلوط چشمانت
چرا به گریه نشسته ؟

فصل عاشقی

حالا تو انار و من پائیز
بیا تا گنجشک ها
از تنمان
دانه های عشق بر چینند