با اسفند، نیمی از سر زمین ما، بهار می شود،
بهاری کوتاه. اسفند و فروردین.
در این خطه زور تابستان زیاد است و جان زمستان
کم توان.
همین پهنه ی گسترده است که در این دو ماه شقایق ها
گلستانش می کنند و نرگس زار ها معطر.
اگر بوهای ناجوری که دارند ماندگار می شوند، بروند
ایران سر زمینی عطر آگین می شود.