مهرگان، یادگارشکوه و جلال ایرانی، مبارک باد.
این مُهر سند هویت را پاسدار باشیم. این یک وظیفه ملی است. بی تفاوت نباشیم.
 جشن شادی و سرور مهرگان، از تجاوز تازیان، تازیانه ها خورده است و کماکان دارد از جانشینان آنها رنج بسیار می برد.
 با همت خود دستان پر مهرش را صمیمانه بفشاریم و روی سینه بگذاریم. و رونق دوباره ی آن را که برادر توامان " نوروز " است وظیفه خود بدانیم. امیدواریم این هزاران وبلاگی که در ایران هست،  در فاصله 16 تا 21 مهر ماه که روز های مهرگان است از این روز های هویت و از این روز های مقدس بنویسند.