چند هایکو

محمود صفریان


گره سبزی بهار
به
زردی پائیز
کار تابستان است
----------------
سرنگونی فواره
پا شویه های حوض را
سیراب می کند
--------------------
گرمی نگاهت
وامدار خورشید عشق است

-----------------------
شعر اندامت
غزل تنها ئی من است

---------------------
جاده زندگیم
با افق بیگانه نیست

---------------------
گام های نا آشنا
دهان پنجره را
می بندد

-------------------
سفیدی موهایم را
به دیدار گیسوانت می آورم
---------------------------

دارم می روم
پایت را از روی سایه ام بردار

-----------------------
این صدای دیدار است
در جام خنده ام
گفته بودی در راهی
------------------------