|
چند هایکو |
|
محمود صفریان |
گره سبزی بهار
به
زردی پائیز
کار تابستان است
----------------
سرنگونی فواره
پا شویه های حوض را
سیراب می کند
--------------------
گرمی نگاهت
وامدار خورشید عشق است
-----------------------
شعر اندامت
غزل تنها ئی من است
---------------------
جاده زندگیم
با افق بیگانه نیست
---------------------
گام های نا آشنا
دهان پنجره را
می بندد
-------------------
سفیدی موهایم را
به دیدار گیسوانت می آورم
---------------------------
دارم می روم
پایت را از روی سایه ام بردار
-----------------------
این صدای دیدار است
در جام خنده ام
گفته بودی در راهی
------------------------