آن سالهای دور
که هر چیز جای خودش بود
مهربانی چشمانت
چه گرمائی داشت
آمدی
و گمانم را به بیراهه کشاندی

آن روز ها
رنگ شکوفه های به بار نشسته
فریبا بود
و رگبرگهای موئینشان
ناگواری طعم را
درحصار آغوش خود
پنهان کرده بودند