" برگی به شاخسار حیاتم نمانده است
خار چمن، گرفته به کف، دامنم هنوز "
و

به او پاسخ می دهد:

" این شور و حال کار می قطره قطره نیست
دریای  عشق  و  باده ی  مرد  افکنی هنور "

به متن کامل هر دو سروده زیبا توجه کنید.

فریدون مشیری

می گوید:

جان زنده است، اگرچه به رنج از تنم هنوز
با  خون  این  و آن،  نفسی  می کشم  هنوز

از خون  تا  بناک  و  طرب ناک پاک خود
یک  یا  دو  قطره،  شعله کشد در تنم هنوز

گرمای   عشق،  تاخته   تا  مغز   استخوان
شعرم  شرار  اوست،  اگر  روشنم   هنوز

برگی   به  شاخسار   حیاتم   نمانده   است
خار چمن،   گرفته  به   کف،   دامنم  هنوز

از  صحبت  و صفای  تو  دل  بر نمی  کنم
از دست دل، به جان تو، جان می کنم  هنوز

و پاسخ

تورج نگهبان

ای روح  جاودان که  به رنج  از تنی  هنوز
با   چلچراغ   شعر   و  هنر روشنی  هنوز

بینی   اگر   که   رنج   به  تن  پیله  می کند
ابریشم  از سرود  و  سخن،  می تنی  هنوز

هر   چند   در   نشیب   خزان   پا نهاده ایم
شادابی      بهار      صد     گلشنی    هنوز

این شور و حال کار می قطره قطره نیست
دریای   عشق  و باده ی  مرد  افکنی هنوز

بر   جا   به   شاخسار   حیاتی   تو   تا ابد
جانی   که   بی   نیاز    ز   پیراهنی  هنوز

پرواز، سال  هاست  به  خورشید  کرده ای
تابنده   همچو  نور،  ز هر  روزنی   هنوز