از کتاب: شقایق های احساس
---------------------------

بر طاق زبرجد چشمانت
دو آویز انتظار
رنگین کمان بزم ترس را
کور می کند
در پس آنها
شط خروشان زندگی
پر صدا، پر شتاب، کف بر لب،
سنگ ریزه ها را
لگد مال می کند
در جام کلام گلویت،
ازدحام فریاد
بیداد می کند
در بازوان زیبای کشیده ات،
توانی پر تحرک
" بند " را رها می کند
نگاه معصوم تو
آرامش نبوده را
بر دار می کشد
و
فردا، همراه با نسیم
زندگی را فریاد می کند