از یک ئی میل
|
ما کجائیم، اونا کجان؟! |
|
ب. اندیشه |
هیچ به کارهای فضائی، بخصوص " ناسا " توجه دارید؟ می دانید که سفر اخیر " دیسکاوری " به فضا و انجام ماموریتی پیچیده، سنگین، و بسیار تکنیکی و علمی، به ما حقیران خاکی چه درسی می دهد؟ ما ئیکه هنوز پس از چهارده قرن، سالی یکی دو ما ه، لباس سیاه می پوشیم، زندگی، شادی، شعف، علاقه و عشق و خنده را بر خود حرام! می کنیم، به سر و سینه واندام می کوبیم، زنجیر و قمه می زنیم که، چرا کسی مثل همه موجودات ( گیریم شجاع و گیریم در راه کسب حق خود ) کشته شده و از دنیا رفته است.
این همه انسان های آگاه، شجاع، مخترع و مکتشف، و مبارز در راه کسب حق و حقیقت، مرده ، کشته شده و در نهایت از دنیا رفته اند، بی هیچ ارثیه ای از ادا و اصول. و سرشار از عملکرد های بنیانی، چون برق، تلفن، پرواز، و انواع وسائل رفاهی دیگر.
دانشمندان فضائی برای ایجاد زندگی بهتر و امکانات آینده بشر به دشوار ترین مسافرت ها می روند، در فضا گام می زنند و با انجام سخت ترین عملیات سازندگی، سر شار از شعف و امید باز می گردند و طی تکرار این عملیات حیرت آور شجاعانه، برای سئوالهای زیادی پاسخ می یابند. ولی ما هنوز در بند نوع اجرای دعای کمیلیم.... افسوس.
فکر می کنید، طاعون و ایدز و وبا....حتمن وسیله میکرب یا ویروس، شیوع می یابند؟ نگاه کنید به نوع دیگر آن که بیش از ربع قرن است که به جان ما خورده و به هیچ درمانی هم جواب نمی دهد. و هر روز هم بیشتر ریشه می دواند. باید فکر دیگری کرد.