گوشه چشمی به رمان :
" چهار درد "
برگزیده " مشترک " بنیاد هوشنگ گلشیری.

قبلن بگویم که با بعضی از این مسابقات و جوائزش، بخاطر داوری های بسیار آشفته و بی مسئولیتی که به دفعات داشته اند، مخالفم و آن ها را به زیان ادبیات داستانی و نویسندگانی می دانم  که مورد نیاز بالندگی و گسترش آتی این زمینه هنری هستند. نمونه بارزش " جایزه ادبی صادق هدایت " است که
وسیله سایت: " سخن " اجرا می شود.
این مسابقه جز در اولین دوره که با داور های فرهیخته و داوری اصولی و سنجیده و بررسی کامل همراه بود، در دوره های بعد کار داوری که:
" تاثیری بنیانی بر حاصل و منظور نهائی دارد " از 5 - 6 نفر داور مسئول به یکی دونفر " که بدون شک برای خواندن و بررسی دقیق حدود 500 داستان
نمی تواند کافی باشد "  تقلیل یافت. و حاصلش را، که عدم رضایت نویسندگان بود، دیدیم. حتا کار به آنجا رسید که گردانندگان مسابقه پیشنهاد دادند که اگر
داستان های با ارزش بیشتر و بهتری  در بین شرکت کنندگان سراغ دارید نام ببرید تا به قضاوت عموم گذاشته شود. ولی اجرا نکردند. و متاسفانه این روند
" اگر نه توهین آمیز ،  ولی " دلسرد کننده ادامه دارد.....بگذریم.
و حالا در ششمین دوره جایزه ادبی بنیاد گلشیری، رمان " چهار درد " آقای " منیرالدین بیرونی " را مشترکن " رمان برگزیده انتخاب می کنند.
لطفن، این مختصر را در مورد این رمان از مصاحبه خانم " نیلوفر دهنی " با نویسنده این رمان " منیرالدین بیرونی " که به موقع در سایت " ققنوس "
آمده بود بخوانید، و نظر بدهید که:
آیا چنین کتابی می تواند بهترین رمان باشد؟    و
آیا این جایزه بهتر نبود که بجای آقای " منیرالدین بیرونی " به آقای " صفار هرندی " داده می شد؟  چرا که به واقع زحمت تنظیم و ترتیب آن را وزارت
ارشاد کشیده است.
بنظر شما این رمان حتا می تواند رمان یک چشمی باشد که بگوئیم در شهر کورها!! پادشاه شده است.

( نیلوفر: آیا کتاب چهار درد راحت از وزارت ارشاد اجازه نشر گرفت؟
 بیرونی: خیر، خیلی از کتاب چهار درد را که قبلن 880 صفحه بود به دستور ارشاد مجبور شدم حذف کنم.
نیلوفر: برای کسب اجازه نشر،  این کتاب چند بار به وزارت ارشاد رفت؟
بیرونی : در سه مرحله مواردی را حذف کردند. بار اول 82 مورد را مجبور شدم حذف کنم یا تغییر بدهم. بار دوم 22 مورد حذف و تغییر کرد. و بار سوم
دیگر اجازه تغییر را ندادند. گفتند باید حذف شود....)

به گردانندگان بنیاد تبریک می گویم.