شما چه فکر می کنید؟ اگر به کسی در پاسخ پدری، که بهنگام دریافت وصیتنامه پسر تیر باران شده اش با آه و افسوس می گوید:
تن پسر من پر از جای شکنجه بود، چگونه توانستید این کار را بکنید. با قساوت و طنز می گوید:
 

" نگران جای شکنجه هایش نباشید. خیالتان راحت! گلوله ها را به همان جای شکنجه ها زدیم "
 

بگویند، حیوان، به حیثیت و شرف حیوان اهانت نشده است؟
او، حاج کربلائی!!  و همه حاکمان درنده خو ، و هم پالگی های او، می توانند چیزی جز حشره باشند؟
وای به روزی که تراکم این فشار ها، به زایش انفجار منتهی شود.