رابرت اپنهایمر در ۱۹۰۴ در نیویورک به دنیا آمد . در ابتدای جوانی با تهیه رساله ای در مورد انوار مغناطیسی ، استادانش را در اعجاب فرو برد . در دوازده سالگی جوان ترین عضو معدن شناسان نیویورک بود و جوان ترین عضو بعد از او شصت سال داشت . وی در دانشگاه معروف هاروارد ، دوره چهار ساله را ، سه ساله به پایان رساند . در سال ۱۹۲۵ در حالیکه در کلیه دروس سرآمد دیگران بود فارغ التحصیل گردید و سپس به آرزویی که اکثر جوانان دارند ، یعنی تحصیل در کمبریج رسید . وی در حالیکه بیش از ۲۵ سال نداشت به مقام پروفسوری نائل گردید . در مارس ۱۹۴۲ سرپرستی تحقیقات وزارت جنگ امریکا را در « لس آنجلس » به عهده گرفت و از سال ۱۹۴۷ مدیر انجمن مطالعات و تحقیقات عالی پرینستون که بودجه هنگفتی داشت و مخصوصاً ایجاد تماس و اجتماع مغزهای متفکری چون اینشتاین ، بوهر و الیوت بود گردید . وی سازنده واقعی بمب اتمی است . در سال ۱۹۴۵ وقتی به او خبر رسید که اولین بمب اتمی آمریکا وحشیانه در هیروشیما منفجر شده است ، از فرط پریشانی بیمار شد . وی در این زمان گفت فیزیکدانان به منبعی دست یافته اند که مشحون از گناه و شر است و رهایی از آن غیر ممکن می نماید . مطالعات پیش از جنگ جهانی دوم او پیرامون اتم و تئوری « کوانتوم » راه را برای خرد کردن اتم باز کرد . در بحبوحه جنگ دوم وی در ر ا س آزمایشگاه اتمی آمریکا شخصاً سه بمب اتمی اولیه را بوجود آورد . اپنهایمر پس از چندی در برابر کنگره آمریکا اظهار داشت که انرژی اتمی باید انقلابی در زمینه امور عمرانی بشر فراهم سازد نه آنکه دنیا را ویران سازد . متعاقب آن از موسسه تحقیقات اتمی آمریکا استعفا داد و برای تبلیغ نظریات صلح جویانه خویش رهسپار اروپا شد و در انجا از طرف لرد برتراند راسل ، اینشتاین و بوهر و کلیه علمای معروف طی اعلامیه هایی تایید شد . تنها اثر وی « فکر باز » نام دارد . او در فوریه سال ۱۹۶۷ درگذشت.