فیلسوف، بیانگر، ریاضی دان، و منجم ایرانی است که دارای القابی چون : ” نصیر الدین “، ” استاد البشر ” ، ” محقق طوسی ” و
” خواجه ” بوده است.
فلسفه مشاء ” که بیشتر بر استلال و برهان استوار است ” و پس از ابن سینا داشت در ایران افول می کرد ، توسط او بار دیگر احیا شد.
رسد خانه مشهور مراغه را او ساخت و در کنارش کتابخانه ای به وجود آورد که نزدیک به چهل هزار جلد کتاب داشته است.
او با پرورش شاگردانی همچون ” قطب الدین شیرازی ” و گردآوری دانشمندان ایرانی، عامل انتقال تمدن و دانش ایرانی پیش از مغول به آیندگان شد.
خواجه تحصیلاتش را در نیشابور به اتمام رساند و در آنجا به عنوان دانشمندی بر جسته ، پر آوازه شد.
در زمان حمله مغول در کوهستان های خراسان جنوبی نزد ناصرالدین محتشم ، به کار های علمی مشغول بود و در همین زمان کتاب ” اخلاق ناصری ” را نوشت. این کتاب از مهمترین رساله های حکمت علمی است.