نمی دانستم می سرائی آن هم با این همه احساس
لذت بردم
تنهای واقعی کسی است که قلمش یارا ندارد
وقتی می توانی هم خودت را در داستان هایت نماد کنی وهم می توانی خودت و احساست را در شعر بریزی حتمن تنها نیستی، یا اگر هستی از جنس اندوه و نا امیدی و نا مرادی نیست
برایم بیشتر بنویس
من نوشته هایت را با هررنگ و بو دوست دارم
من هم یک جورائی تو هستم
دستت را می فشارم