آنچه اینک در کشور ما جاری است و نحوه نظارت جهنمی که بر ادبیات ما تحمیل کرده اند بسیار فراتر از سانسور است.
ادبیات در ایران همانند همه ی مردمانش در بند است. زیر ضربه است و زجر می کشد.
همه می دانیم که وزارتخانه ی ارشاد یک زائده ی اضافی و تحمیل شده است و توهینی است به شعور، مقام و کرامت انسانی. یکی از اعمال این لانه ی تحجر، دخالت مستقیم، خشن و مجاوزانه
به فرهنگ ، ادب، بیان، قلم و آزادی آن است. و دارد بهمانگونه که حجاب را نهادینه کرده اند، داستان ها و سروده ها و فیلم نامه ها ی بی روح و عاری از هرگونه بالندگی را نیز نهادینه می کنند و تیشه را به ریشه می زنند و شوربختانه پاره ای از قلم به دستان ما نیز با دریوزگی به آستان نکبتشان به آن ها حقانیت می دهند و جری ترشان می کنند.
اگز ازهمان گامهای اول بخاطر دیدن نام خود بر جلد کتابی به تجاوزشان راه نمی دادیم، و آنگاه که نمایشگاه کتاب را به شبستان مسجد کشاندند ” خودی ” نشان می دادیم، امکان اینهمه توسری را از آن ها می گرفتیم.
در این خفت سر افکنانه ناشران بخاطر منافع خود بسیار بیشتر از نویسندگان گناهکارند.

همه می دانیم و نمونه بسیار است که یک اثرادبی وقتی برای گرفتن اجازه نشر از دری وارد وزارت سانسور ” ارشاد ” می شود پس از مدتها انتظار حتا اگر شیر هم باشد از دری دیگر بی یال و دم و اشکم بیرون می آید. چرا باز به آن تن می دهیم و نمی آئیم به اتفاق پوزه اش را به خاک بمالیم، گویا خصلتی است که آن هم در پاره ای از ما نهادینه شده است.

ماجرای ارشاد داستانی هر روزه است و هر روز هم بد تر می شود.

خوشبختانه ما در عصر اقتدار اینترنت هستیم ” هر چند به کمک پولی که دارند و حرص شرکت های تکنولوژی، در تلاشند جلوی آن را هم بگیرند ولی خوشبختانه در سطح گسترده جهانی نتوانسته و نخواهند توانست کاری ازپیش ببرند ” اقتداری که جهانی است، این قتدار در فضا است و دست یابی کامل به آن در ید قدرت قیم های ارشاد نیست. می ماند که نویسندگان ما همت کنند و با این فضا و این امکان بیشتر و بهتر آشنا شوند، و دیده گان خود را بر باز دهی این پدیده بگشایند.
این راه رهائی است. انتشار آثار بر روی اینترنت.
بهر وری از این راه نوشته های شما را جهانی می کند. و نویسنده نوشته شما خودتان هستید نه ذهن و نظر و دستور ممیزین متعصب، متحجر، و مامور وزارت ارشاد.
و آثار شما پس از نشر بر روی اینترنت با چشم بهم زدنی در سراسر دنیا توزیع می شود.
هم اکنون برای هر نوع سلیقه و خورند هر حوصله ای صدها داستان کوتاه و حتا رمان، و شعر های بغایت زیبا و وزین روی سایتهای اینترنت موجود است، که اگر از اینتر نت بهره نگرفته بودند هز گز منتشر نمی شدند، و بر همین روال است بسیاری کتابهای اینترنتی که بشی بیشتر از کتب چاپی شمارگان داشته اند.
هم اکنون ما بهترین نقد های آگاهانه و صادقانه را و به تعداد زیاد بر روی اینتر نت داریم
حیف نیست از این امکان طلائی بهره نگیریم و برویم مجیز ممیزین ارشاد را بگوئیم تا لاشه کتاب هایمان را تحویل بگیریم؟
خود را از قید ارشاد رها کنید و با همت به یاری ادبیاتمان بیائید و یاری کنید تا آثارتان بدون دستکاری به دست مردم برسد.
باید ارشاد را بای کوت کنید و مانع پرو بال بیشتر بشوید. چون در غیر این صورت این خِفت هر روز تنگتر می شود، و حاصلی جز پشیمانی ندارد.