یک هوشدار لازم

پان پراگ مدتی است که در قالب آدامس و خوشبو کننده های دهان از مرزهای شرقی کشور وارد می شود و به آسانی با قیمت نازل در دسترس عموم به ویژه کودکان و نوجوانان از طریق سوپر مارکتها/دکه های روزنامه فروشی ودستفروشی ها قرار می گیرد.
پان معمولا در کارگاه های کوچک و غیر قانونی به صورت دست ساز و غیر بهداشتی به صورت خوشبو کننده های دهان با طعمهای مختلف گیاهی از جمله:
نعنا
و اشکال مختلف:
آدامس
پاستیل
پودر وقرص
تهیه می شود ودر بسته بندی های آلومینیومی و کوچک مانند:(سماق و نمکهای رستورانی)یا با عکس هنر پیشه های هندی و پاکستانی وارد بازار می شود.
این ماده که در واقع ترکیبی شبیه همان ماده مخدر معروف به” ناس ” را دارد تا چند سال قبل در بسته های پلاستیکی به رنگ سبز تیره(شبیه حنا) وارد ایران می شد.
راجا-
تایتانیک-
ناس-
نسوار-
دپی کویر-
ملوان زبل-
پان اسفناج-
سیگار چرس سوپاری-
پان چا آیا-
گوتکا
و ویتامین
از جمله اسامی رایج پان پراک است.
احساس سبکی- گیجی – وسر خوشی- از دست دادن تعادل رفتاری وحرکتی-
ایجاد حرکات غیر طبیعی در چشم ها- تغیرات محسوس در فشار خون-
افزایش ضربان قلب- دندان قروچه- لرزش- اختلال در خواب- وابستگی روحی وروانی- بیماریهای لثه و سرطان لثه- سرطان حنجره و روده بزرگ- نارسایی کلیوی از جمله عوارض مصرف مخدر پان پراگ است.
مصرف پان توسط کودکان دبستانی و نوجوانان می تواند به عنوان دروازه مصرف مواد مخدر سنگین وقوی تر مطرح شود ومقدمه ای برای تجربه مصرف مواد مخدر قوی تر وابستگی و اعتیاد به آنها باشد.از این جهت آگاه سازی خانواده ها و مسوولین آموزش و پرورش و در مرحله بعد نیز دانش آموزان به عنوان گروه هدف، بسیار مهم و ضروری است

پان پراگ، ترکیبی شبیه همان مخدر ناس دارند و با قیمتی بین ۵۰ تا ۳۰۰ تک تومانی به فروش میرسد و در اصل از فک و فامیلهای همان ناس کثیف است که لباس خوش تیپی به تنش کرده اند و او را جزو خوشبوکننده های دهان به حساب آورده اند.مخدر کثیفی که مرزنشینان شرق ایران و خراسانیها و ساکنان قسمتهایی از آذربایجان، آن را – که از افغانستان، پاکستان و هند وارد میشود – خیلی خوب میشناسند؛ دوست صمیمی تف و دندانهای کثیف و جرم گرفته است که در جنوب به آن ” سووکه SOVEKEH می گویند…
ناس یکی از کثیفترین و تهوع آورترین موادی است که در دسته مخدرهای توهم زا قرار میگیرد و اگرچه پلیس کشورهای مختلف آن را مخدری مانند سیگار محسوب میکند و داشتن آن جرم محسوب نمیشود اما این ماده به خاطر نوع استفاده آن، مواد سازنده اش و نوع مصرف کنندگانش، در ایران یکی از مفلوکترین و تو سری خورده ترین مخدرها به حساب میآید .
این ماده که تا همین چند سال قبل در بسته های پلاستیکی درب و داغان – شبیه حنا – وارد ایران میشد، از برگ درختی به نام بتل به دست میآید که در اندونزی، مالزی، فیلیپین، چین، تایوان، کامبوج، ویتنام، لائوس، هند و پاکستان مىروید. برگهاى آن را اگر تازه باشد میجوند ولی معمولترین شیوه مصرف آن استفاده از خشک کرده آن است .
برگهای خشک شده درخت بتل را میکوبند، سپس آن را با کمی آشغال مثل خاک سیگار و آهک قاتی کرده و با انگشت میچپانند زیر لثه، بعد از چند دقیقه مکیدن با یک تف غلیظ مانده اش را پرت میکنند بیرون؛ که دیدنش حال آدم را بهم می زند.

برای تهیه آدامسها و پاستیلهای پان، دانه های قرمز و درشت درخت بتل را در برگ درخت پیچیده و تنباکو، آهک، خاکستر، ادویه جات معطر، ساخارین و مقدار زیادی اسانس و افزودنیهای غیرمجاز را میچپانند توی این مخلوط و میشود پان پراگ .
البته تحقیقاتی که روی آدامسها و خوشبوکننده های دهان پان در سیستان و بلوچستان انجام شده، نشان میدهد در ۱۱نوع از آنها مقداری هم مواد مخدر دیگر اضافه شده تا طرف را حسابی بگیرد. خب، دروغ نباشد در برخی از نمونه ها هم البته ارسنیک، کربنات منیزیم و سرب مشاهده شده است؛ تا بشود آدامسی با ترکیبات جادویی …
که مصرف آن ضمنن احساس گرمی، سرخوشی موقت، سبکی سر، گیجی و شادی کاذب می دهد.
این ماده توهم زا، آنقدر ویران کننده است که مضراتش را نمیشود شمرد .
پان پراگ که حالا به صورت آدامس (جویدنی) و پاستیل (مکیدنی) وارد کشور میشود، بدجوری پدر لثه ها را درمیآورد، چرا که نیکوتین آن به سرعت از طریق مخاط دهان جذب شده و باعث بدرنگی دندانها میشود .
علاوه بر آن، مصرف این ماده، زمینه ساز بروز سرطانهای دهان، حنجره و لثه میشود. آمار نشان میدهد که کشور هندوستان به دلیل مصرف زیاد مردم آن از این ماده، مقام دوم سرطان دهان را در دنیا دارد .
اما این تمام ماجرا نیست؛ پان پراگ علاوه بر اینها، بدجوری به دستگاه تنفسی و قلب و عروق مصرف کننده لطمه می زند و با جذب شدن توسط بزاق دهان، دخل سلولهای مغزی فرد را هم میآورد.
علاوه بر این، با توجه به اینکه ناس و پان پراگ بزاق دهان را مثل سیل راه می اندازند، تمایل مصرف کننده را هم به تخلیه این ترشحات یا همان تف کردن تحریک میکنند .
به این ترتیب مصرف کننده مرتب تف میکند که با این کار، علاوه بر لکه های کثیف که در خیابانهای مناطق فقیرنشین پاکستان و هند سانت به سانت دیده میشود، بیماریهای عفونی مثل سل و هپاتیت به سرعت گسترش مییابند .