الدنیا: آنچه که هیچ آفریده ای در آن نیاساید.

العاقل: آنکه به دنیا و اهل آن نپردازد.

الکامل: آنکه از غم و شادی منفعل نشود.

الدانشمند: آنکه عقل معاش ندارد.

الجاهل: دولتیار.

العالم: بی دولت.

الخسیس: مالدار.

القاضی: آنکه همه او را نفرین کنند.

البهشت: آنچه نبینند.

الحلال: آنچه نخورند

المهملات: کلماتی که در معرفت رانند.

الوسوسه: آنچه در باب آخرت گویند.

البازاری: آنکه از خدا نترسد.

الحاجی: آنکه قسم دروغ به مکه خورد.

المحتسب: دوزخی.

الواعظ: آنکه بگوید و نکند.

الفارغ: مست

المضحکه: مست در میان هوشیاران.

المجرد: آنکه به ریش دنیا بخندد.

العشق: کار بیکاران.

المتواضع: مغلس.

الخاتون: آنکه معشوق بسیار دارد.

الذلیل: بدهکار.

الکدبانو: آنکه اندک دارد.

البکارت: اسم بی مسما.