در زمانه ی سکوت و سانسور، که حاصلی جز بی شوقی و کم حوصلگی ندارد، و می بینیم که سرو صدای ادبیات مدتهاست که واضح نیست….اعلام نتیجه نهائی نخستین جایزه ادبی ایران خوشحال کننده است.
هر چند انتشار این خبر مهم و امیدوار کننده فقط در حد دو جدول است ” برای برندگان داستان و بر گزیده گان شعر و شاعری ” و اطلاع دیگری حتا بطور خلاصه از کم و کیف آثار برنده و بر گزیده، داده نشده است، ولی باز اعلام یک واقعه خوشحال کننده ادبی است.
انتظار این است که مثلن از نفر اول ” و البته بقیه برندگان و بر گزیدگان ” به چند کلمه تلگرافی اکتفا نشود.
نه تنها بد نبود که لازم بود خواننده را کمی با نویسنده ” بیشتر از اعلام فقط اسمش ” آشنا می کردند و کمی هم در مورد اثرش که یک داستان است یا یک شعر و یا مجموعه است و نام داستان ها و شعر ها و اشاره ای با آوردن یکی دو سطر یا بیت نیز انجام می دادند.
حیف است چنین واقعه ای این همه خشک و کم رمق و باری بهر جهت اطلاع داده شود.
عکسی، حرفی، مصاحبه ای، و نظری، لازم است تا بهتر توجه جلب شود و اهمیت آن نمایان گردد.
می توان گفت این اطلاعیه فقط یک حبر خشک بود.
امید واریم در ادامه همت ارزشمندی که بکار رفته است آگاهی بیشتری دریافت کنیم
