از ایالت کالیفرنیا که میزنی بیرون تا بروی به ” لاس و گاس” صحرای سوزان ایالت ” نوادا ” را در پیش داری.
با دیدن بسیاری خار و خاشاک و بسیاری بوته و درختان ” کاکتوس ” و گرمائی طاقت سوز گمان نمی کنی به یکی از پر نور ترین شهر های جهان که پر است از هتل هائی با معماری های نظر گیر، وارد شوی. و این نیست جز قدرت جادوئی سرمایه، که می تواند در دل صحرا چنین با شکوه، دنیای دیگری بسازد. این پول از کجا و چگونه آمده خود داستان دیگری است، و اینکه اگر در این راه صرف نمی شد می توانست مرهمی بر زخم های خون چکان جهانی باشد ؟ پاسخ بسیار واضح ِ ” نه ” را دارد.
همه ی این هتل ها که دارای پیشرفته ترین امکانات رفاهی هستند و در هر کدام که باشی نمی توانی تصور کنی که در بهشتی هستی که کمترین ریطی به جهنم بیرون ندارد، کازینو هستند، قمار خانه هائی که اگر کمترن تمایلی نشان بدهی تا دینار آخر پولت را به رغت از جیب و کارت اعتبارت بیرون می کشند.
و بدون شک چنین سرمایه گذاری باورنکردنی، فقط برای جلب هرچه بیشتر مشتری است که با پول بیایند و مال باخته بر گردند
با هوا پیما چرا ولی با اتومبیل و زدن به قلب صحرا اولین بار بود.
بمناسبت سالگرد ازدواجمان با سخاوتی چشمگیر ما را بردند من و همسرم را یا در حقیقت پدر و مادرشان را.
ما را با محبتی فراوان به یکی از همان هتل هائی که گفتم، برای چهار روز پذیرائی کردند که رویائی و خاطره انگیز بود