اول اشاره ای دارم به طنز و طنز نویس برپایه نظر و برداشت خودم، چرا که طنز دردانه ی ادبیات مااست.
طنز شمشیر دو دمی است که در بر خورد با آن لازم است هم آماده بود و هم هوشیار و تیز.
طنز شرنگ را در جام شربت می خوراند، و کاری ترین حربه را برای حالی کردن در خود دارد.
حوصله گیر نیست. کوتاه و کار آمد است، و پیامی را که دارد به خوبی می رساند.
طناز، نکته دان و ظریف بین و کنایه گوست. راحت و حتا با مطالعه و تلاش هم نمی شود طنز نویس شد، ذوق و شوق و بینش و مهارت خاصی می خواهد….باید با خمیره ذاتی آن متولد شد، وبه واقع آن ها نخبگان ادبیات ما هستند.
و طنز، پیام رسان و نافذ، و با همه تلخی، شیرین است و با همه شیرینی تلخ است. طنز زنگ تفریح زندگی است، ” ولی باید مواظب بود “.
خواننده طنز نیز باید سرعت رفتن به ” فرحزاد ” را با دیدن ” ف ” داشته باشد.

می خواستم به خانم رویا صدر برای نگارش کتاب یگانه و مفید و ابتکاری طنز وبلاگی تبریک بگویم.
این کتاب که بدون شک برای نویسنده بسیار وقت گیر و پر زحمت بوده است، چنان از کار در آمده که خوانند با خواندن هر چند صفحه آن در می یابد که طنز چگونه می تواند با احساس او بازی کند، و تمام توجهش را به خود مشغول می دارد.
اگر همت و توان او نبود، بیشتر وبلاگ هائی که در این کتاب شیرین و خواندنی آمده است، حتا برای وبگرد ها نا دیده می ماند و شاید کسی به حقیقت وجود طنز در وبلاگستان پی نمی برد و احتمالن در ازدحام ترافیک فشرده وبلاگ ها گم می شدند.
چه حوصله و چه ذوقی را تولد این کتاب به خواننده القا می کند.
بخاطر دید خاص خانم صدر که از ذوقی سرشار نشات می گیرد انتخاب تکه های طنز وبلاک ها که در هر مورد همراه است با موشکافی های ایشان، کتاب را جاندار و گیرا کرده است.
خواندن آن را که بصورت پی.دی.اف موجود است توصیه می کنم.
کاش سایت های در خدمت طنز که در این کتاب آمده است آدرس دقیق داده شده بودند، تا می شد به آن ها مراجعه کرد. می دانم که بسیاری از وبلاگ ها ” امروز ” هستند ولی ” فردا ” کرکره را پائین کشیده اند و در حقیقت وبلاگ های موقت می باشند، اما داشتن آدرسشان ” برای آن هائی که هستند و ادامه می دهند ” بهره وری از به روز شدنشان را امکان پذیر می کرد.