شما رمان های بالای ۲۰۰ صفحه را ” مثلن بین ۵۰۰ تا ۱۰۰۰ صفحه و بیشتر را ” فرصت ، حوصله، و علاقمند دارید بخوانید؟ ( البته صحبت من با نازنین هائی است که به قول معروف اهل مطالعه هستند و خواندن کتاب جزو برنامه زندگی آن هاست )
کتاب های مجموعه چندین داستان کوتاه حکایت دیگری است چون معمولن خواندن یک داستان از آن کتاب را در هر فرصتی می توان خواند.
صحبت در مورد رمان است که طرفداران زیاد دارد.
اگر رمانی داستان پر کششی داشته باشد و خواندنش خواننده را خوش بیاید و بین ۷۰ تا نهایت ۲۰۰ صفحه باشد که بشود در هر شرایطی آن را به دست گرفت و خواند حتا شب به هنگام خواب بهتر است،؟ و مورد قبول ؟ یا رمانی که مثلن ۸۰۰ صفحه و بیشتر باشد و به دست گرفتن و خواندنش زمان خاصی را لازم داشته باشد.؟
معمولن رمان های پر صفحه متهمند که زیاد گوئی دارند و روی بسیاری از مطالب، حرف ها چند باره و تکراری می شوند، در حالیکه چنین رخدادی در رمان های کم صفحه امکان ندارد.
بنظر می رسد حالا زندگی شتاب بیشتری دارد و آن ها که به خواندن کتاب یک جورائی
علاقمند هستند برایشان کتاب های پر برگ و احیانن چند جلدی کمتر راه دستشان است. چنین نیست؟