فتح‌الله بی‌نیاز متولد تیرماه سال ۱۳۲۷ در مسجد سلیمان است و از نویسندگان و منتقدان ادبیِ به نامِ امروزِ ایران. او فارغ‌التحصیل رشته‌ی مهندسی برق از دانشگاه صنعتی شریف است و از او تا کنون آثار پُر شماری چه در حوزه‌ی نقد ادبی و چه ادبیات داستانی منتشر شده است.
چندی‌ست که می‌شنویم فتح‌الله بی‌نیاز در عرصه‌ی داستان‌نویسی ممنوع‌القلم مطلق شده است و این در حالی‌ست که کتاب‌های تئوری و نقد ادبی ایشان ممنوع نیست و به طور مثال، کتاب درآمدی بر داستان‌نویسی از ایشان که در دو دانشگاه آزاد و پیام نور تدریس و در هشت دانشگاه به عنوان کتاب مرجع شناخته می‌شود، به چاپ ششم هم رسیده است. همچنین جلد نخستِ پنج نقد و تحلیل از ایشان نیز به چاپ دوم رسیده است.
از جمله کتاب‌های جدید آقای بی‌نیاز که مُهر مطلقاً ممنوعه خورده‌اند می‌توان به رمان‌های «هذیان یک مغروق»، «خیبر غریب»، «این رنگین کمان را به من بدهید»، «آفتابگردان‌های پژمرده»، «فانوس سنگی»، «ما آلوده‌ها»، «سمت چپ پرتگاه»، «چهره ناتمام»، «همه در تهران نمی‌میرند»، «قلمرو پنهان ابلیس»، «عابرهایی در جاده کمربندی» و «دره‌های بی نام و نشان» و مجموعه داستان‌های «شب مغلوب‌ها»، «شبنم و شقایق»، «برق کم‌رنگ آفتاب» و «رانده شدگان شهر پوکربازان» اشاره کرد.
همچنین آثار پیشینِ ایشان در حوزه‌ی ادبیات داستانی (رمان‌ها و مجموعه داستان‌ها) اجازه‌ی چاپ مجدد نیافته‌اند.
آقای بی‌نیاز به مدت هشت سال از اعضای هیأت داوران جایزه‌ی مهرگان ادب (رمان و داستان کوتاه) و در دوره‌هایی نیز دبیر این هیأت داوران بوده است. او همچنین داوری نهایی شماری از جشنواره‌های ادبی منطقه‌ای و استانی ایران، مشاوره‌ی شماری از جوایز ادبی مختلف، عضویت شورای سردبیری کتاب نقد نگره، دبیری بخش داستان و نقد ادبی مجله‌ی نافه و چند وبسایت ادبی را به مدت شش سال بر عهده داشته است.