آذرماه ۱۳۸۰ بود که عشق به ادبیات گذرگاه را برشاخه علاقه ما رویاند، شکوفه داد و به یاری شما مخاطبان به بار نشست و در حد توان همکاران نازنینی که اندک اندک از گوشه و کنار جهان دست یاری مارا فشردند و گام جلو گذاردند شکل و قوام یافت و وحاصل آنی شد که ملاحظه می کنید.
یکصد و هفتاد ماه بی وقفه و تعطیل با مهر گام به خانه های شما گذاردند کار کمی نیست که بهر زحمت و درد سرو تحمل مشکلات انجام پذیرفته است.
توجه و یاری های شما که بانی تحرک و مداومت ما بوده است تحسین بر انگیز است که بخاطر آن دست تک تک شما را می فشاریم و برایتان عشق بیشتری برای ” خواندن ” را آرزو داریم.
از آنجائی که بالاخره مثل بسیاری رخداد های دیگر، گذرگاه نیز روزی پایان می گیرد، امیدواریم خاطره آن و راهی را که پیموده است، در شرایطی که ادبیات ما تحت ستم مضاعف بوده است توانسته باشد گامی برداشته باشد.
تا هستیم همراه و باشمائیم و امیدواریم که شما نیر مهرتان را از ما دریغ نکنید.