مجتبا

واقعیت این است که شعر فارسی امروز مخاطب ندارد. یعنی آن اولویتی که شعر در گذشته برای مردم داشت، امروز ندارد. الآن رمان جای شعر را گرفته، شاید رمان اهمیت بیشتری پیدا کرده است. من معتقدم کارکرد شعر در زبان فارسی تا حدودی پایان یافته است. یعنی نوعی جابه جایی بین شعر و ادبیات داستانی صورت گرفته و کارکرد اجتماعی شان هم تغییر کرده است. امروز هم من شعر می گویم ولی به فکر چاپ آن در نشریات و یا به صورت کتاب نیستم. شعر نسبت به وضعیتی که امروز دارد و با این روندی که در پیش گرفته، موافق نیستم. احساس می کنم که باید مدتی سکوت پیشه کرد تا این موج از سر بگذرد و این آب گل آلود روشن شود.