به در خواست همکارمان
علی میر عطائی
در رابطه با نوشته ایشان با نام
سالگرد
که در همین شماره آمده است
نوشته
کهنسالگی دکتر محمود صفریان
که در گذ رگا ه منتشر
شده است دراینجا از نظر شما می گذرد
————————————–

 مبادا که در دهر دیر ایستی    مصیبت بود پیری و نیستی

وقتی پا به کهنسا لگی می گذاری  کم کم در می یابی که به دنیای نارسائی ها گام گذاشته ای و می روی به سوی کم بود ها، کم بود های بنیانی. کمبود شنوائی، کمبود بینائی، کمبود
انرژی، کمبود حوصله، و خیلی کمبود های دیگر.
اما می تواند خیلی از این مسائل نباش.” یا کمتر باشد ” اگر قبل از ورود به کهنسالگی، چاره اندیشی کرده باشی.
توجه داشته باشید، به همانگونه که متخصص اطفال ، زنان، قلب، اعصاب، و سایر تخصص ها هست، متخصص طب کهنسالگی نیز هست ” Geriatric Medicine ”  اطبا این
رشته، خوب می دانند که چگونه با کهنسالگان رفتار کنند. و با کار برد رژیم های غذائی مناسب، تجویز دارو های لازم، نظارت بر تقویت همه جانبه، و ترتیب تحرک های مفید مثل:  راه پیمائی، و ورزش های سبک، و بخصوص توجه به سیستم ایمنی بدن، یاری های لازم را انجام می دهند. و حاصل کار آرامش و راحتی بیشتر است.
یکی از شاه بیت های آرامش در سنین کهولت، بی نیازی مالی است. چون متاسفانه، همراه با بالا رفتن سن، رفتار های اطرافیان تغییر می کند، و بتدریج محبت، علاقه، مهر و عشق، که با احترام کامل همراه بوده است، رنگ می بازد.  و سرعت این تغییر بستگی به وضع مالی دارد. به همین سبب بایستی در جوانی و میانسالگی، بفکر این مهم بود و از
راه های مختلف آن را پس انداز کرد. چه از طریق ذخیره باز نشستگی، چه  از محل بیمه های مختلف، و چه از راههای دیگر.
این در فکر تامین مالی دوران پیری بودن یکی از مهمترین درس هاست.
کاملن طبیعی است که هر دوران نحوه زندگی خود را دارد. کودکی، نوجوانی، جوانی و میانسالگی، ولی بایستی بیاد داشت که کهنسالگی نیز در راه است. بهمین خاطر بهره وری  از ” بهار زندگی ” را باید بشکلی گذراند که بر پایه آن بتوان با آسودگی بیشتر وارد زمستان آن شد. و این نمی شود مگربرنامه صحیحی داشت.
ار دخانیات، و هر گونه اعتیاد دیکری باید دوری جست. شب زنده داری ها را باید کنترول کرد. و افراط در هر زمینه ای را کنار گذاشت. فشارهای روحی نیز به نوعی باعث
فرسودگی زود رس اعضا بدن می شود که پیری خوبی را به دنبال ندارد.
در طب گفته می شود که انسان معمولن، از ۴۰ سالگی به بعد است که در می یابد عضوی به نام ” قلب ” دارد. ولی قبل از آن حتا در سنین کودکی، متوجه می شود که گوش و چشم و دهان و دست و پا دارد، در حالیکه نمی داند مثلن ” طحال ” دارد ….چقدر خوب است که قبل از ۴۰ سالگی بفکر بود و با مراجعات به موقع به طبیب و همانطور که گفته شد، دوری از افراط، اجازه داد که نهال زندگی ریشه سالم بدواند و رشد کند
توجه کامل و صحیح به بهداشت دهان و دندان، هم بانی رونق دوران های قبل از کهولت است و هم مانع می شود که درخت زندگی آسیب زود رس ببیند، و باعث تداوم سر سبزیش
می شود. در نتیجه مراجعات دوره ای به دندانپزشک این مهم را آسان می کند.  بهمین اهمیت است توجه به چشم ها و ممانعت از آلودگی آن ها و حفاظتشان از نور شدید آفتاب.  و توجه کامل به پوست که حفاظ و در حقیقت جلد بدن است. پوست سالم و شاداب حکایت از درون سالم دارد. مواظب وزن بودن و متعادل نگهداشتن آن و بطور کلی توجه به عمل کرد صحیح بدن، نوید کهنسالگی سالم و پرتوان و شادی را می دهد.
در کهنسالگی، بایستی از استراحت دائم و بقول معروف از یکجا نشینی دوری جست. تحرک مناسب و روزانه از واجبات است. ولی از خستگی بایستی پرهیز کرد.

حتمن بایستی علاقمندی ها ئی را ترتیب داد. مطالعه – باغبانی های سبک – تنظیم و روبراه کردن آلبوم های عکس خانوادگی – تنظیم دفتر خاطرات – نشست با دوستان – مسافرت هائی که ایجاد حستگی زیاد نکند….و ترتیباتی در این روال، هم گردش چرخ کهنسالگی را روغن کاری می کند و باعث تسهیل چرخش آن می شود، هم از بروز افسردگی، که بروزش محتمل است جلوگیری می کند.

به واقع سالخورد گی، چنانچه با بیماری خاصی همراه نباشد ” که در اینصورت بایستی به درمان آن پرداخت ” می تواند سالهای زندگی آرام، بی دغدغه و به نوعی لذت بخش باشد.