به دفعات در مورد اینکه ماخواننده کتاب کم داریم و اصولن مطالعه جزو برنامه روزانه مان نیست  در گذرگاه نوشته ایم. و یاد آور شده ایم که علت اصلی چاپ کتاب با تیراژ کم در ایران و به تعداد زیاد در غرب همین کمی رغبت به مطالعه در کشور ما و علاقه به خواندن در کشور های غربی است.در همین رابطه تکه کوتاه زیر را که در حقیقت یک خبر است از فیس بوک استاد دکتر کویر برایتان می آوریم.
“…نتایج نشست در هتل انقلاب تهران به مناسبت هفته کتاب و کتابخوانی:
* متوسط شمارگان کتاب در سال ۷۵ نزدیک ۵۰۰۰ نسخه بود که به هر سال ۷۵۰ نسخه کاهش یافته است.
* کل اعضای کتابخانه های کشور دو میلیون و ۵۰۰ هزار نفر هستند که فقط شمار معدودی از آنان (۱۶ درصد) عضو فعال هستند، در صورتی که براساس برآوردهای استاندارد نسبت به جمعیت باید حداقل ۱۵ میلیون نفر عضو کتابخانه ها باشند.
*نزدیک به ۵۰۰ کتابخانه تک کتابدار است یعنی نگهبان، خدماتی، مسئول ثبت، امانت، و سازماندهی کتاب بر عهده یک نفر است.
*بیش از ۶۰ درصد کتابداران خانم هستند، که اگر ازدواج کنند، مرخصی نمی گیرند، زیرا اگر حتی شخص بخواهد از مرخصی استحقاقی استفاده کند، کتابخانه بسته می ماند و در این صورت بی کار خواهد شد.
*تا یک ماه گذشته حقوق کتابداران روستایی ۲۵۰ هزار تومان بود و برای اینکه پرداخت این مبلغ توجیه داشته باشد، برای آنها ۳ ساعت کاری در روز تعیین شد، اما عملا با حضور دانش آموزان در کتابخانه، تمام ۸ ساعت کاری در کتابخانه ها حضور داشته اند.
*تنها یک چهارم کتاب های کتابخانه ها خواننده دارد، زیرا در انتخاب منابع، به سطح تحصیلات، زبان، و قومیت منطقه توجه نشده است.
*براساس اولین قانون کتابخانه ها که سال ۴۴ تصویب شد، ۱٫۵ درصد درآمد شهرداری ها به کتابخانه ها تعلق گرفت که سال ۵۴ منتفی شد ولی بعد از انقلاب سال ۸۳ تصویب شد که حداقل نیم درصد درآمد شهرداری ها به کتابخانه ها اختصاص یابد. با وجود تصریح این قانون در سال ۹۲، تنها ۷ درصد از مجموع این نیم درصد به کتابخانه ها پرداخت شد. یعنی از مجموع نزدیک به ۳۰۰ میلیارد تومان فقط ۲۰ میلیارد تومان در سراسر کشور وصول شد. “