من موافق تلاش استاد دکتر محمود کویر در زمینه ویرایش زبان پارسی هستم
به فیس بوک ایشان مراجعه شود..
اما مواردی هست که برای جا نشینی یا تعییر آن ها می بایستی فرهنگستانی می داشتیتم با اعضائی آگاه و زبان شناسانی ورزیده تا نظارت سازنده داشته باشند.
تا کنون خارج از این دایره آنچه را که چندان نیازی به فرهنگستان ندارد تلاش هائی شده است که یکی از همین ها زحمات استاد دکتر محمودکویر است که امید وارم مورد توجه و بخصوص اجرا در آید.
مانیز در چندین نوبت و در زمان های مختلف تحت عنوان ” ویرایش زبان پارسی ” مطالبی را عنوان کردیم، از جمله گفتیم ” بطور خلاصه ”
چرا وقتی که به هنگام خواندن می گوئیم   حتا – زهرا – اسماعیل و…
بنویسیم حتی – زهری – اسمعیل و…
ویا چرا وقتی که به هنگام خواندن از تنوین استفاده نمی کنیم و می خوانیم: اولن – بعضن – لطفن و…
بنوبیسم: اولا – بعضا – لطفا و… که مدتی است در نوشته های گذرگاه رعایت و اجرا شده است.

اما به گمان من در مورد تغییر پاره ای از حروف بایستی فرهنگستانی دانا و آگاره پا جلو بگذارد.
توجه داشته باشید بهیچ وجه صحبت به اصطلاح ” فنگلیسی ” کردن زبان نیستیم که با آن سخت مخالفم
صحبت روی مثلن حروف ” ز – ض – ظ – ” و ” س – ص – ث – ” است و در این روال.