عشق خلاق همه اندیشه ها است// عشق آتش میزند ، بر سینه ها
عشق تعبیر تمام خواب ها است// عشق تاب وقوت بی تاب ها است
عشق گردنبند الماس دل است// عشق طوفان است ، اما ساحل است
علی حیدری

مردمان ولنتاین را با چند شاخه گل، یک بسته شکلات ویا هدیه ای گرانبها
با عشق بیکدیگر تقدیم میکنند. من اما این نوشته را تقدیم به همه زوجهائی میکنم که سالهای زیادی را با یکدیگر میگذرانند اما مرور زمان رنگ عشق زندگیشان را تیره کرده است. ودائم درحال فرسایش روح یکدیگرند آنچنانکه هیچ ولنتاینی آنها رادوباره با یکدیگر مهربان نمی کند.
عزیزان من:
۱- روح انسان بسیار لطیف تر از جسم آدمی است. عصبانیت حتا برای مسائل ناچیز و زود گذر روح را زخمی میکند، زخمی که به آسانی ترمیم نمیشود.انتظار بیهوده ای است که فکر کنیم دیگران باید مواظب باشند که ما عصبانی نشویم، وقتی آدمی بفکر سلامت روان خودش نباشد از دیگران چه توقعی میتوان داشت. سعدی میگوید:
«آتش خشم ابتدا در خداوند خشم افتد، پس انگه خصم را بسوزاند یا نسوزاند
۲- قطار زندگی از مزارع سر سبز، دشت های پر گل وبیابانهای خشک وبی آب وعلف عبور کرده ومیکند چرا باید همیشه ناهمواریها و سختی ها عبور از بیابانها ،که در موقع خودش روحمان را آزرده واینک گذشته است را بیاد داشته باشیم؟
۳- با احترام به نظریه حلال مشکلات بودن پول وثروت، باید دانست که وقتی پول بحد خواست ما نیست چه خوب است که با همان مقدار اندک وموجود که داریم خوب زندگی کنیم، این هنرزندگی کردن است که اگر داریم باید به آن ببالیم.
یادمان باشد که عمر کوتاه وفرصت های بدون بازگشت، به راحتی از دست رفتی است.
وکلام آخر اینکه دنیای امروز ما پراست ازکتابها، نوشته ها وگفتار های نغز، دل انگیز وآموزنده چه خوب است که با آنها در ارتباط باشیم ودیوار اتاقمان را با نوشته های خوب وزیبا تزئین کنیم، ویادمان باشد زندگی با عشق زیبا است آن را بکام خود ودیگران تلخ نکنیم شاعری میکوید:
زندگی رازشکوفائی گلهای یخ است // زیر سر پنجه قهار زمستان عبوس