دوستان عزیز پیشنهاد می‌کنم به صفحه آقای صفریان سر بزنید و رمان« شام با کارولین» را بخوانید. صمیمیت قلم ایشان را دوست دارم. قصه‌گویی که با مهر قصه‌اش را روایت می‌کند. همدم مخاطب بازی خیال و کلام ترتیب می‌دهد. ساده و صمیمی با شما هم‌بازی می‌شود. من از ایشان یادگرفتم که نویسنده، گُرده مخاطب می‌نشیند قصه‌اش را بگوید نه اینکه روبرویش بایستد که بجنگد، که فخر بفروشد یا قلمش را به رخ بکشد. یادگرفتم باید به مخاطب همان زمان نگارش داستان، احترام گذاشت و بعدش بیشتر