نوش آفرین ارجمند

حتمن شما نیز اگر با گذرگاه آشنائید و بهر نحو مستقیم یا غیر مستقیم آن را باز می کنید و نگاهی به مطالب آن دارید، توجهی هم به بخش عکسهای انتخابی این رسانه داشته اید.
یکی از کارهای خوشایند و زیبا و ماندگار این سایت ِ پر بار و خلاق، همین عکسها هستند و زیر نویسهای پر معنایش.
و اگر ندیده اید، یا با حوصله و دقت توجه نداشته اید، توصیه می کنم، حتمن با مراجعه به آرشیو
که از شماره ۵۷ شروع می شود ” یعنی از زمان شروع کار برد حروف یونی کد ” و هنوز هم ادامه دارد عکس ها را ببینید….گذرگاه، در هر شماره با زبان عکس نیز با ما صحبت می کند.
گاه یک عکس و فقط با یک کلمه که در زیرش نوشته شده است تاثیر یک مقاله را دارد، مثل عکسی که در شماره ۶۰ آمده و زیرش نوشته شده است ” نماد ” آن را ببینید گمان می کنم با من
هم عقیده شوید.
همین عکس در سال ۱۳۸۵ از سوی مخاطبین گذرگاه به شهادت آمارمراجعین به آن رتبه اول را کسب کرد.
در اوایل، هر شماره یک عکس را همراه داشت، ولی بتدریج زیاد تر شد و حتا تا شش عکس در هر شماره رسید.
در سری این عکس ها، عکس های بکر و دیدنی و فکر کردنی کم دیده نمی شود، مثل عکس گرگ در لباس میش که در شماره ۷۲ آمده است و یا عکس چشم های زیبائی که در زیرآن علاوه بر اینکه به طنز آمده: ” خانه کجا داری مهمانت….” نوشته شده ” زیبائی که باشد حجاب کاری از پیش نمی برد ” در شماره ۶۹٫ یا آنجا که قمه زنی با همه رستم صولتی بچه اش را در بغل گرفته و در نهایت عقل باختگی، قمه را بر سر بچه می کوبد بجای کوبیدن به سر خودش. که آنهم در شماره ۶۹ آمده است.
عکسی که یکی از عکس های قرن لقب گرفته است در شماره ۷۱ بنظرتان می رسد. و عکس تفکر بر انگیز ” دکانداری ” را می توانید در شماره ۹۵ تماشا کنید.
مجموعه ای عکس ها که در انتحابشان دنیائی ذوق بکار رفته است، یافتن، گرفتن، و نصبشان کار آسانی نبوده است، و نشانگر تلاش دست اندرکاران این با سابقه ترین رسانه الکترونیک است، که حدود ده سال است بی وقفه و در یک روز معین منتشر می شود. رسانه ای که گاه در ماه تا ۱۵۰ صفحه است و می شود روزهای متوالی به آن مراجعه کرد. که البته این یعنی کاری تمام وقت. بی هیچ کمک مالی. وجود چنین رسانه ای فقط نشانگر عشق به ایران، به ادبیات، و به خوانندگانی است که نمی خواهند فقط در جوّ عزاداری، خفقان و فشار باشند.
عکس ها در همه حال و هوائی هستند…..احساسی….سیاسی…..رمانتیک…..خاطره انگیز ….و طنز.
عکس زیبای ” روز معلم ” در شماره ۶۷….عکس ” کما ل الملک ” نقاش شهر و آرامگاهش ….عکس ” کار شناسان موشکی” که طنزی گزنده است و یا عکس ” تسخیر کنندگان ” که آن نیز طنزی تلخ است و عکس ” بوسه خورشید” که عکسی است با دنیائی ذوق و توسط عکاس رسانه گرفته شده است از جمله عکس های این البوم نفیس است.
عکس معصوم پانزدهم، برای کنار زدن گوشه ای از پرده وقاحت، و عکسهای زیبائی از پانیز رنگی که در شماره های ۷۲ و ۷۳ آمده است.
عکس احداث امامزاده، که نشانگر فریب و دروغ است و یا عکس ” ابیانه ” که آن نیز عکسی قابل تامل است.
تماشای عکس، آنهم با چنان زیر نویس هائی تمدد اعصاب می دهد.
فرصت کردید، آنها را که تعدادشان از ۲۰۰ ازافزون است ” اگر یکجا هم نشد، به دفعات ” ببینید….دیدنی هستند.
سبز باشید