در یک نظر خواهی از چندین نفر فرهیخته ِ صاحب نظر در مورد علل کم کتاب خوانی ایرانی ها ( تا جائی که در مقایسه با بسیاری از مردم کشور های دیگر که سرانه مطالعه آن ها بین ۹۵ تا ۱۵ دقیقه است، فقط ۱ دقیقه می باشد ) به چند نکته بسیار بنیانی رسیده اند.
۱ – عدم توجه و برنامه ریزی در دوران پیش دبستانی تا دبیرستانی، که کودکان و نوجوانان ضمن آگاهی از اهمیت مطالعه، به این مهم عادت کنند. یعنی کاری که در غرب انجام می شود.
۲ – سانسور شدید در حد دخالت ِ حتا روی بسیاری از کلمات متعارف، تا جائی که خوانندگان احساس می کنند کتاب منتشر شده دقیقن آنی نیست که نویسنده بی دخالت ممیزین سانسور نوشته است.
۳ – کمبود و گاه نبود نقد سازنده و بی طرف که آثار منتشر شده را بررسی و تحلیل کند و به خوانندگان بشناساند.
۴ – عدم همراهی لازم وسائل ارتباط جمعی بخصوص روزنامه ها در معرفی کتاب ها.
نظر شما چیست؟