این چندمین پائیز است که همراه با گذرگاه
کلاه از سر بر داشته بشما می گویم سلام؟
گذرگاه با آذر، ماه آخر پائیز وارد پانزدهمین سال فعالیت می شود
تا کجا همراه شما و ادبیاتمان خواهد بود نمی دانیم. چهارده سال شاید
در عمر انسان رقمی نباشد ولی برای رسانه ای که درست اول هر ماه منتشر شود و در حد امکان مطالب مورد خواست مخاطبان را داشته باشد بی هیچ کمک مالی حتا یک ریال کار آسای نیست. در حالیکه در عوض غرق در دریای نامرادی ها، دشنام ها، و در کمترین حد بی توجهی ها بوده است و اگر چه لنگان گام برداشته است و اوراقش به شهادت آرشیو سرشار است از انواع ژانرهای ادبی.
داریم شماره اول پائیز امسال را حضورتان معرفی می کنیم و من شخصن دست یکایک همکارانم را به گرمی و با مهر فراوان می فشارم و بر شانه همه شان بوسه می زنم و اعتراف می کنم اگر یاری های بی چشمداشت آن ها نبود من یارای کشیدن این بار نبود.
این شما این هم بضاعت ناچیز ما