“….واقعا ببخشید. من پاک از روزگار پرتم. سال نوتان مبارک. آخه میدونید من اصلا تو یک دنیای دیکه ام و این یک بیان استعاری نیست. من واقعا در جهان شما زندگی نمیکنم. نه میخورم نه میخوابم نه خانواده ای دارم نه فامیلی و نه کار تمام وقتی. یعنی پاک علافم و کاری ندارم جز اینکه روزی صدبار تمام زندگیم رو دوره کنم تا شاید بفهمم از چه وقت از دنیای شما جدا شدم و هربار به این نتیجه میرسم که از همان بدو تولد. فقط حیف که جهانم تنها یک نفر جمعیت دارد. والا چنان توفانی از حیات در این جهان به پا میکردم که هر فیزیکدان کوری را هم به وجود جهانهای موازی متقاعد میکرد.
سال خوبی برایتان آرزومندم.”