بعد از اینکه ارشاد گفته بود نبایستی در کتاب ها کلمه ( بشکن ) بیاید
و بعد تر گفته بود نباید کلمه ( سینه )آوره شود حتا اگر نوشته شود ( دست رد به سینه اش زد )این بار ….به این نوشته در فیس بوک استاد فریبرز رئیس دانا توجه کنید
رئیس دانا
رئیس اداره ی کتاب وزارت ارشاد گفته نباید زین پس در کتابها نام شراب آورده شود. خب رئیس جان عرق را چکار کنیم. درکتاب معروف آشپزی خانم معظمی در دستور پخت بعض خوراکی ها آمده بود که باید فلان نوع گوشت را در شراب بخوابانند یا با شراب تفت بدهند و از این جور دستورها . این کتاب بسیار محبوب و پرفروش بعد از سال ۱۳۵۸ تمام شرابها را به سرکه تبدیل کرد اما اهل فن می دانستند سرکه یعنی چه و از گذشتگان آموخته بودند و صفحاتی را که شراب به سرکه تبدیل می شد ضربدر زدند. بگذریم که شراب سازی کار ظریفی است و با چند اشتباه شراب نارسیده خودش به سرکه تبدیل می شود و مادر بزرگ های ترشی ساز و اساسا ترشی سازان را شادمان و باده پیمایان را دلسرد می کند . اما اگر به جای شراب در کتاب ، و نه در خمره، سرکه بگذاریم با سرکه ی واقعی باید چه کنیم. پیشنهاد می کنم بجای عرق بگذارند آب شنگولی و بجای شراب هم بگذارند قرمزو غالیه و سفید شنگوله و الی آخر (برای ویسکی و جین و بقیه ی این نجسی ها خودتان کمی فسفر بسوزانید.) راستی با حافظ چه کنیم که گفت: شراب خانگی ترس محتسب خورده/ به روی یار بنوشیم و بانگ نوشانوش و نیز گفت:ترسم که روز حشر عنان بر عنان رود/تسبیح شیخ و خرقه ی رند شراب خوار. و اما تقدیر من ببین که آخر عمری:مرا که نام شراب از کتاب می شستم/ زمانه کاتب دکان می فروشم کرد.